Gedig: Heimwee

Argieffoto

Argieffoto Foto: musedminds.com

Lina Spies (Geb 1939)

Vir Hans Ester

Na dae van soveel tinte grys en grou
herken ek in die ineense blou
die kraakskoon hemel van my kindertyd
en naaldskerp deur murg en been
dring daardie heuwelland se somergroen:
so fel het ek dit vroeër nooit gesien.

Die oog geobsedeer met gisters
filter herinnering; hy’s ʼn geleerde dief –
hy steel wat hom behaag:
stegies styg tot stadsgesigte,
ʼn treinvenster raam boerderye:
oral besigtig ek pensketse en akwarelle.
Ek het die lae landjie lief.

Die kerkklok se sonore slag
laat my snags gerus inslaap:
kind by oupa en ouma tuis
wat die mate van ʼn vertrouder uurwerk tel;
veilig om my die mure van ʼn plaasopstal.
Hoe aanwesig meteens ver plekke, grootouers en voorouers
in die kristal van hierdie laelandse dae.

Op die wei langs glinsterende water
swiep seevoëls neer in die laatmiddaglig
en bo my in ʼn Vrystaatse gewelf
klink ʼn ander vlerkgeklap.

In die sierlike meeu se snerpende kras,
hoor ek die heimweeroep van die hadida.

ondersteun maroela media só

Sonder Maroela Media sou jy nie geweet het nie. Help om jou gebalanseerde en betroubare nuusbron se toekoms te verseker. Maak nou ʼn vrywillige bydrae. Onthou – ons nuus bly gratis.

Maak 'n bydrae

2 Kommentare

Leeutjie ·

As ek hierdie gedig lees herinner dit my ook weer dat hier in ons land, dis hier waar ek wil bly! Ons vir jou Suid-Afrika! Die nostalgie van die gedig het my getref en myself vir ‘n oomblik ver terug in die verlede laat wegraak. As ek maar net die horlosie kon draai!

Elizabeth ·

Daar is net EEN Suid Afrika – die reuke en geure, die klanke en kleure… ek bly NET hier! Dankie Lina en Maroela!

O wee, die gesang is uit! Kommentaar word ná 48 uur op ʼn artikel op Maroela Media gesluit. Kom kuier gerus verder op ʼn meer onlangse artikel.