Gedig: Selfs die son

Suikerbos (Foto: Suné van Heerden)

Suikerbos (Foto: Suné van Heerden)

Pieter Smit (Geb. 1946)

jy praat van trek na griekeland
maar my oë
sien reeds hoe eensaam
staan die suikerbos
teen die berg se suidekant
o hierdie land sal ons swaar verlaat
elke oggend
strek net ʼn dagreis voor ons uit
al droog die dae
net perskes by bethulie
weg van mense in die son
hierdie land gaan ons swaar verlaat
hierdie land wat konsertina speel
met eensaamheid
hierdie land wat wals met hartseer
as jou voete nie vat aan sy grond nie
hierdie land sal ons swaar verlaat

ja selfs die son keer terug
en hierdie grond weet reeds
hoe klop die tuisblykierie op sy rug

ondersteun maroela media só

Sonder Maroela Media sou jy nie geweet het nie. Help om jou gebalanseerde en betroubare nuusbron se toekoms te verseker. Maak nou ’n vrywillige bydrae. Onthou – ons nuus bly gratis.

Maak 'n bydrae

Nou pra' jý

O wee, die gesang is uit! Die kommentaar op hierdie berig is gesluit. Kom kuier gerus lekker verder saam op ʼn ander artikel.

4 Kommentare

jongste oudste gewildste
Seugnet

Briljant en ware woorde, al laat dit ‘n knop in my keel en ‘n traan in my oog. Dankie.

Tertia Botha

ons kosbaarste duurste vernietste geskenk Die Son van Suid Afrika mag dit vir ons bly skyn

Eliza-beth

Ja… Griekeland se son is nog nie ONS son nie… sal nie die land ooit kan verlaat!

Sandra de Wet-van den Berg

Dis pragtig geskryf, Mooi beelde gebruik, die suikerbos so eie aan ons dierbaar land. Ek hou van die woord tuisblykierie… ek wil in hierdie land oud word ja, as dit my gegun word. Dankie vir die deel van ‘n pragvers.