Dordrecht 400: ’n Mylpaal om te vier

Dordrecht in Nederland in die 1890s. Foto: Commons.wikimedia.org

Deur Ds. Frikkie Mulder

Dit wil voorkom of die onherbergsame en brutale Afrika-kontinent ook Afrikaners se wêreldbeeld en -uitkyk op die lewe so deur die eeu heen gevorm het.

Dis asof ons onnodige tierlantyntjies en frilletjies – waarvoor wyn-in-die-hand croissant-knibbelende-filosowe langs die Seinerivier in Frankryk die wêreld se tyd voor sou hê, nie so lekker aan ons mausers se lope en ossewaens se disselbome, wou hang nie. Dinge moes hier onder, waar die koeël van die Afrika-kontinent-rewolwer uitkom, so effens meer prakties en op die man af gebuig word, dat “my gesin veilig sal wees, die magies vol en die toekoms mooi”. Daarmee saam het ons ook al die ingewikkelde Nederlandse grammatiese komplikasies van “Ik ben” en ander werkwoorduitgange bo-oor die Drommedaris se rand in die Atlanties gegooi om te sink. Om nie eens te praat van soveel nuwe en mooi woorde wat ons hartsklank daar van Tafelberg se kant af al verryk en verdiep het nie: kierie, aitsa, blatjang, piesang, baie, aikôna, doedoe, ensovoorts,

Maar, dit sou histories gesproke ’n geamputeerde waarheid wees, indien dit verswyg sou word dat die groter deel van die Afrikaners se “geestesgoedere”, inderdaad uit die skure en skatkamers van Europa kom. In hierdie stuk wil ek graag oor een van daardie unieke en ryke skatkamers uitwei:

Ons plek van ontdekking en toekomsvorming – wat sonder twyfel diep gedelf is uit die verlede – word gevind aan die einde van ’n amperse burgeroorlog, en dra die tweelettergrepige naam, Dordrecht. Wat presies het in daardie Nederlandse dorpie vier eeue gelede vanaf 1618 tot 1619 gebeur?

Die gedagte is nie om in al die detail van daardie wêreldberoemde sinode in te gaan nie. Redelik min is die Westerling wat nog nie van die alombekende “5 punte van Calvinisme” gehoor het nie. Natuurlik het die sinode daar in Nederland gegaan oor die hele saak van die uitverkiesing, en oor wie die finale sê in sondaars se redding het: Is dit God se keuse van die sondaar, of is dit die sondaar se kies van God wat die eindbepaler van kindwording van die Here, en die ewige lewe vir ’n mens sou beteken?

Gaan lees gerus meer oor hierdie gebeure, wanneer die tyd hom vir so iets voordoen. Maar een absoluut deur-die-eeue pylende karakter stempelende persoonlikheidsorgaan wat in die Afrikaners se voorgeslagte daar oorgeplant is, was dat God die Een is wat besluit wat gebeur in hierdie lewe. Vandaar ook dat wanneer baie Afrikaners vandag nog intens bewus raak van God se teenwoordigheid, hulle nie die volume opstoot soos heelwat van hul Westerse beskawingsgenote oorkant die Atlantiese oseaan nie, maar dat hulle eerder diep peinsend en biddend stil word – in die teenwoordigheid van die allesomvattende en lotsbepalende God van die hemel en aarde.

Verskeie hedendaagse teoloë het al probeer om hierdie skip, waarop soveel gedoopte Afrikaners die avontuursreis van die lewe meemaak – naamlik dat God die een is wat alles omvat en die laaste sê in alles in hierdie lewe het – ’n koersverandering te laat maak. Maar dit is eeu ná eeu elke keer maar weer ’n sug van frustrasie wat daardie impromptu-intellektuele moet uitadem, as gevolg van hul mislukte poging om hierdie kardinale uitgangspunt van Afrikaners enigsins te kon herprogrammeer.

Wat die Afrikaners se Voortrekkergeskiedenis betref, is die Dordtse sinode ook belangrik, omdat dit by daardie sinode besluit is dat daar ’n vertaling uit die Hebreeuse, Aramese en Griekse tale van die Bybel gemaak moes word. Dit is die bekende Statevertaling van die Bybel wat met die Groot Trek gewoonlik voor in die wakis met ’n paar ander kosbaarhede gebêre is.

Sommige mense bespiegel dat oudpresident Paul Kruger se enigste leesstof deur sy lewe heen, die Statevertaling met kantaantekeninge was. Wie sou kon dink dat die invloed van daardie vertaling van die heilige Skrif wat nog uit die Textus Receptus (Oorgelewerde Griekse teks) gedoen is, so ’n groot invloed op die Afrikaners se volkslewe sou hê dat selfs ds. Dirk Postma (die eerste predikant en stigter van die Gereformeerde kerke in Suid-Afrika) asook CJ Langenhoven, eindelik gekant was teen die vertaling van die Bybel in Afrikaans? Tussen hakies, vir die eerste vertaling van die Bybel in Afrikaans is daar juis as gevolg van die sentiment rondom die Statevertaling, besluit om ook die Textus Receptus as grondteks vir die Bybel te gebruik.

Laastens maar nie die minste nie, het die Dordtse sinode ook die sogenaamde Dordtse kerkorde saamgestel. Hierdie kerkorde was veral gemik daarop om die kerk – in teenstelling met die pouslike afdwaling – plat te hou. Geen, maar geen hiërargie nie – Christus bo, en ons onder, onderdanig aan sy Woord alleen.

“Ja, maar ek is nie ’n lidmaat van jou kerk nie,” sê een Afrikaner vir my. Dit is nie my punt nie, want ek skryf hier om jou te nooi om saam met my hierdie ontsettende mylpaal en fondament in gelowige Afrikaners se verlede hierdie jaar te vier. Lank lewe Dordt!

“Gedenk julle voorgangers wat die woord van God aan julle verkondig het; aanskou die uiteinde van hulle lewenswandel en volg hulle geloof na.” Hebreërs 13:7.

Hierdie plasing is deur ʼn onafhanklike persoon of onderneming saamgestel. Die menings en standpunte wat in hierdie skrywe uitgespreek word, is nie noodwendig die beleid of standpunt van Maroela Media se redakteurs, direksie of aandeelhouers nie. –Red

Deel van: Meningsvormers

ondersteun maroela media só

Sonder Maroela Media sou jy nie geweet het nie. Help om jou gebalanseerde en betroubare nuusbron se toekoms te verseker. Maak nou ʼn vrywillige bydrae. Onthou – ons nuus bly gratis.

Maak 'n bydrae

Nou pra' jý

O wee, die gesang is uit! Kommentaar word ná 48 uur op ʼn artikel op Maroela Media gesluit. Kom kuier gerus verder op ʼn meer onlangse artikel.

22 Kommentare

jongste oudste gewildste
Melt Olckers

Hoeveel Afrikaners is nog Gereformeerd? Ek is glad nie, en moet byse dat ek totaal die Formuliere van Eenheid verwerp.
Die Afrikaners het in meeste gevalle totaal van koers veranderd en is glad nie meer Gereformeerd nie. Dit kom duidelik uit in Jean Oosthuizen se boek “Die Opkoms en Ondergang van die NG Kerk”.
Die siening dat die Afrikaner ooit Gereformeerd was is na my insiens die onrealistiese idiaal van die Broeders en het nooit werklik die Afrikaner se godsdienstige opvattings weerspieel nie.

Andre du Plessis

Dit is vir my regtig ‘n hartseer saak maar ek sal altyd gereformeerd bly….hartseer omdat valse profete soveel valse inligting verkondig. Om gereformeerd te wees beteken nie ek moet formalisties en met oogklappe deur die lewe gaan nie. Ons bly sondige mense en ons het verstand om gesond na veranderinge te kyk en dan met ons geloof hierdie veranderinge te evalueer en die goeie te behou. Dit beteken nie ek moet blindweg met alle sieninge saamgaan nie. Wat vir my ‘n riem onder die hart is, is dat boeke soos “Ek kies steeds die kerk” van Neels Jackson vir baie… Lees meer »

Jerry

Die tyd waarin ons lewe het verander en daarmee saam die sienings oor lewe en die kerk. Die kerk moet saam verander na gelang van die mens se vernuwing, behoeftes en herlewing terwyl die boodskap nie mag verander nie. Dit is geen maklike taak nie, want daarvoor het die kerk sterk leiers nodig, iets wat vir te lank al agter wee gelaat was terwyl ander invloede sterker na vore getree het. Die aanslag vanuit charismatiese kerkgroepe en sogenaamde profete het te veel en te vinnig op mense neergedaal en hulle totaal en al oorrompel. Dit gese, sal ek as gelowige… Lees meer »

Frikkie Mulder

Beste Andre du Plessis,
Dis so mooi om te lees dat jy sê: “…ek sal altyd gereformeerd bly…” Jy verwys ook na jou “Hugenote voorouers” – die du Plessis’. My artikel is veral ‘n poging om ons historiese bewussyn te verdiep en of op te skerp. Wat dít betref plaas ek hier vir jou ‘n skakel na die oorspronklike Franse Hugenote se belydenis:

https://www.ccel.org/ccel/schaff/creeds3.iv.vii.html

Vriendelike groete Frikkie Mulder.

Charles

Baie dankie vir die interessante en toeligtende artikel!