Afrikaners is plesierig, al bly hulle ver…

afrikaners-bly-plesierig-rene

Foto: René du Preez.

Dis Erfenisdag en ons braai. Die kinders speel ʼn hond uit ʼn bos en die mans kuier lekker om die vuur. Dan begin die boeresport: toutrek, sakresies en aartappelresies. Later, wanneer die son gaan lê het, en die kuier goed op dreef is, word daar langarm gedans op die maat van Bok van Blerk en Theuns Jordaan. Nog bietjie later word ons nostalgiese hartsnare geroer deur die klanke van die gasheer se konsertina.

Die paptert, pampoenkoekies, boerewors en braaibroodjies word gevolg deur malvapoeding en vla. Dis dan wanneer ek onder die sterre sit, luister na die geskerts om my en die kinders se skaterlag. En ek onthou: ek is in Nieu-Seeland.

Dis dan wanneer ek besef ek is ver van “die huis” af. Hier en daar praat iemand oor Suid-Afrika – oor die rugby, oor die politiek, oor die Bosveld, oor die Krugerwildtuin. Dis met ʼn soort heimwee wat nie heeltemal hartseer is nie. Dis die soort geselsies wat jy praat met iemand wat saam met jou skoolgegaan het of saam met jou op universiteit was. Dis ʼn lekker soort “onthou”. Nie lank nie, of ons gesels weer oor die weer of iets.

Die kinders hier om my is gebore in Nieu-Seeland. Hulle praat Afrikaans soos ek. En hulle praat Engels soos ʼn Kiwi. Maar hulle is Afrikaners. Ons is Afrikaners. Ons kultuur is in ons. Ons erfenis is meer as waar ons is.

Ons kinders gaan nie hier in Afrikaans skool nie. Ons gaan nie in Afrikaans kerk nie. Ons werk is ook nie in Afrikaans nie. Maar ons is steeds Afrikaners. Juis die feit dat ons hier is, maak dit duidelik. Die kontras en andersheid van die mense maak wie jy is, vir jouself helder. Jy sien jouself in jou essensie. Jy sien ook duidelik wat jy nooit sal kan laat gaan of verloor nie. Ons bly Afrikaners.

Ons het die bloed van Franse Hugenote en Duitse setlaars. Ons het die DNS van Voortrekkers. Ons durf ons eie berge en dale en onbekendes aan. Ons is sterk – ʼn bietjie dikvellig, ʼn bietjie hardkoppig. Ons is kanniedood. Ons is reguit (iets wat hier nie goed ontvang word nie). Ons werk hard.

Ons weet waar ons gaan, sal ons moet veg vir onsself en ons identiteit, maar dit moes ons ook doen waar ons was. Ons moes sien hoe geleenthede en hoop vir ons mense minder en minder raak. Ons moes skaam wees omdat ons Afrikaners is.

Maar ek ís ʼn Afrikaner. Ek sal Afrikaner bly, maak nie saak op watter grond my voete staan nie. My geskiedenis bly myne, al skryf hulle al die geskiedenisboeke oor. Ek oorleef en oorwin. Ek is avontuurlustig. Ek kan die uitdagings hanteer. Afrika is nie vir sissies nie, soos hul sê. Afrikaners is gehard. Hier wéét jy dit.

Hier is ons waardig. Hierdie land wil ons hê, want ons kan werk en ons het kennis. Hulle maak dinge so maklik as wat hulle kan vir hul burgers. Solank jy onthou van nederigheid en afhanklikheid van God, dieselfde God wat waak oor Afrika. Jy kom dalk om te help op plekke waar ander nie sal nie, nes jou voorvaders.

Ek is ʼn Afrikaner. Ek is ʼn hedendaagse Voortrekker wat saam met duisende ander ʼn nuwe land my tuiste gaan maak. Ons trek vooruit, en ná ons sal daar nog wees wat trek. Dalk nog baie. Dalk sommiges teen hul wil. Ons trek en ons gee nie op nie. En waar ons kom, beur ons voort. Dis in ons aard. Dis in ons bloed.

Hier waar jy ver van die geskiedenis is wat jy ken, begin jy waardeer wie jy is. Piet Retief se storie is jóú storie. Jy wil dit oorvertel en jy wil hê jou kinders moet dit ken en dit oorvertel. Hulle moet weet van Paul Kruger en Wolraad Woltemade en Dirkie Uys. Jy wil “Kinders van die wind” en “My oom se motor” en “Die padda wou gaan opsit met sy nooi in die vlei” vir hulle leer.

Ja, hier sit ek onder vreemde sterre en kyk na die onderstebo maan. En ek wil vir elkeen wat hier is, en elkeen wat in Suid-Afrika is, sê: Ons is kakiebos. Ons is klitsgras. Ons sal oorleef en aanhou en uitstyg. En ons sal nie vergeet wie ons is nie. Al moet ons baklei vir ʼn plekkie onder die Afrika-son, of ʼn vreemde son.

Ons is Afrikaners.

René du Preez

Meer oor die skrywer: René du Preez

René du Preez is ʼn projekbestuurder, ma en eggenote. Sy is passievol oor die natuur, mooi musiek en kuns. Skryf is vir haar ʼn manier om sin te maak van die wêreld en ʼn stukkie van haarself vir mense te gee. René en haar gesin woon tans in Nieu-Seeland.

Deel van: Goeie goed, Rubrieke

ondersteun maroela media só

Sonder Maroela Media sou jy nie geweet het nie. Help om jou gebalanseerde en betroubare nuusbron se toekoms te verseker. Maak nou ʼn vrywillige bydrae. Onthou – ons nuus bly gratis.

Maak 'n bydrae

Nou pra' jý

O wee, die gesang is uit! Kommentaar word ná 48 uur op ʼn artikel op Maroela Media gesluit. Kom kuier gerus verder op ʼn meer onlangse artikel.

29 Kommentare

jongste oudste gewildste
Boerseun

Jammer, maar jou kinders gaan n Kiwi trou en jou kleinkinders gaan nie Afrikaans praat nie. Jy is dalk Afrikaner maar jy is in jou nuwe land n laaste geslag. Julle sal soos die Iere in Amerika St’ Patric’s day hou maar nie een woord van die taal kan praat , of 2 dorpe kan opnoem nie. Ek sien jou nie voor jou nuwe leiers betoog vir aksies teen plaas moorde of onteieing nie. Jy praat oor waardigheid ens terwyl jou volksgenote gemoor en verkrag word en jy doen niks. Afrika het jou vergeet die dag toe jy op die… Lees meer »

mooi

dankie

AW

Mense kom en Mense gaan….

Die Lewe gaan voort…..

Koos

Ai René, dis so mooi geskryf en ook so waar wat jy daar sê oor julle trotse Afrikaner wees. Maar terselfdertyd is dit ook so seer dat ons as Afrikaners, ons eie mense wat hier in Suid Afrika hoort om juis ‘n verskil te kan maak, oor die wêreld heen gestrooi is, nie noodwendig altyd uit eie keuse nie, om elders ‘n menswaardige bestaan te moet probeer maak. Laat ons almal, die van ons wat nog hier plaaslik is en ook die daar in die vreemde, ons oë opslaan en ons Vader dank vir Sy genade en liefde vir ons… Lees meer »

latie

wat is God se voorwerp? wat is sy naam God? as u weet lees exodus 3:15 en spreuke 30:4 nie op n nuwe bybels nie moes 1933 af na ouer bybel want vandag se bybels het korrupte woorde .