Gedig: Eerste sneeu

Foto: https://pixabay.com

NP van Wyk Louw (1906 – 1970)

Uit: Vier gebede by jaargetye in die Boland
IV. Eerste sneeu 

Die blydskap het oornag soos nuwe sneeu
die laagste hellings van my vroeë smart
tot skoonheid omgeskep waar elke skreeu
soos ‘n sweep in die blink lig van die klowe hard
en helder klink. Die ronde aarde staan
wit oopgekelk en suiwer soos ‘n blom –
een glinstering waar die nuwe waters gaan,
verwagtingloos, want alles het gekom.
O hart, sal vreugde hoër gaan, en jy
nie sterf? Daar kom in my ‘n stil vermoede
dat alle lewe só sy volheid kry
en heerlik gaan in die rustige dood se hoede,
dat jy sal spoel en breek en uitgestort
in hierdie wit golf van die vreugde word.

ondersteun maroela media só

Sonder Maroela Media sou jy nie geweet het nie. Help om jou gebalanseerde en betroubare nuusbron se toekoms te verseker. Maak nou ʼn vrywillige bydrae. Onthou – ons nuus bly gratis.

Maak 'n bydrae

Nou pra' jý

O wee, die gesang is uit! Kommentaar word ná 48 uur op ʼn artikel op Maroela Media gesluit. Kom kuier gerus verder op ʼn meer onlangse artikel.

1 Kommentaar

jongste oudste gewildste
Jaco

In my hoërskooljare wat nog geval het onder Christelik-nasionale onderwys, is Vier gebede by jaargetye in die Boland aan my voorgehou as hoogheilige Afrikaanse letterkunde. Wat egter van my weerhou is, is die veel meer “wêreldse” agtergrond van dié gedigte: dit was bloot liefdesgedigte wat Louw geskryf het vir Truida, met wie hy in ‘n verhouding was terwyl hy nog met sy eerste vrou getroud was. Die volksikone waarvan ek in die skool moes leer, het toe ook maar voete van klei gehad…